حضرت امام علی عليه السلام

 

حضرت علی علیه السلام در سال  599میلادی در خانه کعبه بدنیا آمد. پدر گرامیش حضرت ابو طالب و مادرش فاطمه بنت اسد وی پسر هاشم پسر عبدالمناف و از هر دو جهت یعنی پدرو مادرهاشمی بدنیا آمده است و این خاندان به نسبت تقواونجابت و نیز متولی بودن خانه کعبه شریف از احترام فراوان بین عربها برخوردار بودو اسم مبارکش علی و کنیه اش ابو الحسن وابوتراب و القابش حیدر و اسدالله مرتضی و امیر المومنین است. حضرن پیغمبر وی راابوتراب میخواند و بغایت گرامی میداشت.
کودکی :
علی (ع) از هنگام طفولیت تحت سرپرستی و مواضبت حضرت رسول اکرم (ص)  قرار گرفت و بدست مبارکش پرورش یافت چون در ضل حمایت محبت رسول خدا نشو و نمو کرد، مورد محبت و مهربانی فراوانی قرار گرفت.
هنگامی که حضرت پیغبر نبوت خود را اعلام داشت حضرت علی(ع) تازه قدم به ده سالگی عمر خود نهاده بود و اولین مردی بود در اسلام که قدم به قدم با حضرت محمد(ص) راه حقیقت و راه اسلام را پیمود. حضرت علی عليه السلام در 13 سالگی همراه حضرت پیغمبر (ص) کمک ویاری مینمود.
هجرت مدینه و جانبازی علی علیه السلام
سران قریش که بقای حکومت و سیادت شانرا در خطر میدیدند در خفا جمع شدند پس از بحث های زیادی به این تصمیم رسیدند که بلا اتفاق شبانه بخانه حضرت پیغمبر (ص) حمله کرده او را در بسترش به شهادت رسانند. خداوند ج پیغمبر (ع) را ازین تصمیم خطر ناک آگاه ساخت و اجازت داد که شبانه از مکه به مدینه مهاجرت کند.
بخاطر که قریش از عظیمت شان آگاه نشود حضرت علی (ع) بجای حضرت محمد (ص) در بستر خوابید و هیچ گونه هراس در دل راه نداد و به محض ورود سران قریش حضرت علی (ع) بانگ زد کیستید و چه میخواهید؟ چون پهلوانان قریش حضرت علی (ع) را بجای رسول اکرم (ص) دیدند از حیرت و وحشت برجای خشک شدند. بالآخره سکوت را شکسته و گفتند:  محمد کجاست؟ علی (ع) با خونسردی جواب داد من نگاه بان او نبودم و شما هم او را به من نسپرده بودید که از من باز میخواهید. چند روز بعد حضرت علی (ع) امانت های مردم مکه را که نزد حضرت رسول اکرم بود همه را به صاحبانش رسانیده و خانوادۀ پیغمبر (ص) را با صفای اهل اسلام به مدینه رساند و درین موقع بود که حضرت رسول اکرم (ص) دربارۀ اش فرمود علی برای من بمنزلۀ هارون است برای موسی.
غزوات
حضرت علی (ع) بجز از غزوه تبوک در باقی جنگهادر راه اعتلا اسلام بدون کدام تردید یا ترس از خطر شجاعانه شرکت نمود مثلا در جنگ خیبر . احد. احزاب. حنین .تبوک….
شهادت
فراریان خوارج مکه را مرکز عملیات ها و پلان های شیطانی خویش قرار داده و دسیسه برای شهادت حضرت علی (ع) طرح کردند. عبدالرحمن بن ملجم مرادی مامور اجرای این طرح پلید گردید و در 19 رمضان سال چهلم هجری مطابق 661 میلادی ابن ملجم هنگامی سجدۀ نماز صبح با شمشیر زهرآلود ضربه به فرق مبارک مولا فرود آورد که در 21 رمضان سال چهل هجری 28 جنوری 661 میلادی در عمر 63 سالگی طایر روحش در فضای مجردات پریدن گرفت.